VEHBİ AKŞİT  KİŞİSEL WEB SİTESİ
 

KUR'AN KURSU ÖĞRETİCİLERİNE VERDİĞİM SEMİNER NOTLARI

     
 
   
02-06 HAZİRAN 2003 KÜTAHYA

 

Değerli Meslektaşlarım,

Arzu eden vatandaşlara Kur’an-ı Kerim’i usulüne uygun olarak yüzünden okumayı öğretmek, ibadetler için gerekli sure, ayet ve duaları ezberletmek, hafızlık yaptırmak ve İslam Dininin inanç, ibadet ve ahlak esasları hakkında bilgiler vermek için açılan Kur’an Kurslarında görev yapmaktasınız.

Diyanet İşleri Başkanlığı’nın 24.10.2002 tarih ve B.02.1.DİB.0.65.00.01-062-357 sayılı genelgesi gereği, Kur’an Kursu öğreticilerinin en az iki yılda bir hizmet içi eğitim kurs veya seminerine alınması istenmektedir.

Yıl içinde yapmış olduğum denetimlerde, Kur’an Kursu Öğreticilerimizin üstün gayretlerini, kursa devam eden öğrencilerin de büyük bir istek ve heves ile Kur’an-ı Kerim’i öğrenmeye çalıştıklarını gördüm. Çeşitle sebeplerle Kur’an öğrenememiş bayanların, genç kızlık, evlilik ve çoluk çocuğa karıştıktan sonra Kur’an öğrenme gayreti içinde olması, torun sahibi annelerimizin büyük bir hevesle Kur’an okumaya çalışmaları takdire şayan bir hizmettir. Öğrencilerimize, bu istek ve hevesi, arzuyu vermedeki gayretlerinizden dolayı hepinizi tebrik ediyor, kutluyorum.

Kur’an-ı Kerim ve Meali ile Temel Dini Bilgileri öğretmeye çalışırken, kendimizi yenilemeyi, eğitim ile ilgili kitaplar okumayı ihmal etmemeliyiz. Kendi meslektaşlarımızdan büyük bir başarı göstermiş, Kur’an Kursu öğreticiliği dışında mahallesinin her türlü ihtiyacında önderlik yapan, bu kapasiteye sahip öğreticilerimizin bilgi ve tecrübelerinden istifade etmeliyiz.

Teknolojik ve bilimsel gelişmelerin yaygınlaştığı ve bunun sonucu-sosyo kültürel değişimlerin meydana geldiği, Eğitim, Eğitim Teknolojisi ve İletişim alanında hızlı gelişim ve değişimin yaşandığı bir asırda, inanç sistemimizin temeli ve ana kaynağı olan Kur’an-ı Kerim’in öğretilmesi, öğrenilmesi, anlaşılması ve ezberlenmesinde hâlâ sıbyan mektebi usulü, cami ve mescit köşelerinde klasik ilke ve yöntemlerle öğretim yapılması, modernleşme ve çağdaşlaşma adına düşündürücüdür.

Mevcut yapı ve fonksiyonları da dikkate alınarak Kur’an Kurslarına yeni bir statü kazandırılarak, Kur’an öğretimi ve hafızlık yeniden organize edilmesi kanaatindeyim.

Amaçlar ihtiyaçları, ihtiyaçlar ilgileri, ilgiler de bilgileri doğurur. Kur’an kurslarında amaç ihtiyaçlara ve yeni yapılanmaya göre yenilenmelidir. Amaç, sadece bilgilendirici değil, davranış kazandırıcı, bütünlük ve aktüalite ilkelerine göre, hedef kitleler oluşturularak, hedef kitlenin ilgi, ihtiyaç ve gelişim özelliklerine göre belirlenmelidir.

İlköğretim mezunu öğrenciler, aile, okul veya çevreden bazı dini bilgi ve tecrübeler kazanmış olarak kursa gelebilirler. Kur’an Kursu müfredat ile İlköğretim Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi dersi öğretim programı genellikle birbirine benzemektedir. Aşırı tekrar bıkkınlığa, ilgisizliğe neden olur, öğrenim ilkelerini sarsar. Bu nedenle öğretim ve müfredat programları yeni yapılanma çerçevesinde; öğrencilerin gelişim özelliklerine, yaşanan ve yaşanacak dini hayatı doğru bir şekilde realize edebilecek şekilde yeniden hazırlanmalı veya geliştirilmelidir. Öğretim programları katılımcı komisyonlar tarafından, çerçeve program felsefesine göre, çevre ve şartlara göre uygulanabilir özelliklerde hazırlanmalıdır

Kur’an dini ve dünyevi konuların işlenmesinde, problemleri çözümlenmesinde akli ve tecrübi veri ve deliller kullanılır. Tartışma ve diyalektik metotlar uygular. O’nun öğretilmesinde de O’nun dayanak, delil ve metotları kullanılmalıdır. Kur’an’ın ezberlenmesi ve dini bilgilerin öğretilmesinde yalnızca klasik metotların kullanılmasından vazgeçilmelidir. Çeşitli araç-gereçlerin de kullanılabileceği, çeşitli teknik ve metotlardan faydalanılmalıdır. Tekrarlayarak ezberleme yerine, anlayarak ezberleme metodu yerleştirilmelidir.

Kur’an Kursu Öğreticilerimizin okumalarını tavsiye edebileceğim eserler aşağıya çıkarılmıştır:

1.      AY, Mehmet Emin; “Çocuklarımıza Allah’ı Nasıl Anlatalım?”,

2.      BAYRAKTAR, M.Faruk; “Eğitim Kurumu Olarak Kur’an Kursları Üzerine Bir Araştırma, İstanbul 1992.

3.      BAYRAKTAR, M.Faruk; “İslam Eğitiminde Öğretmen-Öğrenci Münasebetleri, M.Ü. İlahiyat Fak. Vakfı Yayınları, No:6, Gümüş Basımevi, İstanbul, 1984.

4.      BUYRUKÇU, Ramazan, “Kur’an Kurslarında Din Eğitimi ve Öğretiminin Verimliliği Üzerine Bir Araştırma (Göller Bölgesi Örneği), Fakülte Kitabevi, Isparta, 2001.

5.      ÖCAL,  Mustafa, “Din Eğitimi ve Öğretiminde Mototlar, Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları, Ankara 1990.

6.      ÖZBEK, Abdullah, Bir Eğitimci Olarak Hz. Muhammed, Esra Yayınları, Konya, 1991.

7.      SELÇUK, Mualla, “Çocuğun Eğitiminde Dini Motifler, Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları, Ankara 1991.

8.      Kur’an Kurslarında Eğitim, Öğretim İlke ve Yöntemleri, Ensar Neşriyat, İstanbul, 2000.

9.      ULUDAĞ, Süleyman, “İslam’da İrşad”,

 

Hizmetiçi Eğitim Semineri Notları olarak hazırlamış olduğum, Bir Yaz Programı Tatili Projesi, Cami Çocuk Buluşması, Tatilde Kur’an Eğitimi ve Aileler ve Askıda Kahve isimli yazıları seminer notları olarak saklamanızı, okumanızı ve hayatınıza uygulamanızı istiyorum.

Yapılan Hizmet İçi Eğitim Eğitim Seminerinin, hayırlara vesile olmasın diler, çalışmalarınızda başarılar dilerim.

Vehbi AKŞİT