17.12.2006 Pazar günü, Kütahya Böbrek Hastaları Yardımlaşma ve Dayanışma Derneği’nin düzenlemiş olduğu “Diyalizle Yaşam ve Organ Nakli” konulu konferansa katıldım.
 

Aizonai Otel Konferans Salonunda gerçekleşen konferansı beş kişi sundu. Katılanların çoğunun böbrek hastası veya yakını olduğunu gözlemledim.
 

“Organ bağışının tek bedeli insan sevgisidir” , “Bir Cana Can Kat” sloganlarının yer aldığı salonda, katılanlara sunumlar eşliğinde bilgiler verildi.

Öğrendim ki, Türkiye’de böbrek yetmezliği yüzünden diyalize bağlı 30 bin hasta varmış. Bu hastalar tuvalet ihtiyacını kendileri gideremedikleri için ancak bir makinaya bağlanıp, kana karışan idrarı temizleniyormuş. Çok zahmetli bir iş…

Düşündüm, günde en az 10 defa ihtiyacımızı gidermek için, gittiğimiz tuvaleti düşündüm. Oh be diyerek rahatyan, ihtiyacını gideren insanların aslında ne kadar büyük bir nimete sahip olduğunu düşündüm. Bir makinaya bağlanmadan yaşamanın ne kadar güzel olduğunu hissettim.

Konferans sonunda, salonda bulunanların sorularına cevaplar verildi. Kendisine böbrek nakli yapılmış bir hasta, duygusal bir konuşma yaptı. Konuşması sırasında, vatandaşlarımızın bu konuya eğilmemelerinde dini duyarlılığın yattığını bu konuda bilgisi olmadığını söyledi. Ben de konferansı dinleyen bir kişi olarak, oturmuş olduğum yerden kalkarak, konferans verenlerin yanına gittim. İl Müftülüğünden geldiğimi, dini konularda yetkili biri olduğumu söyleyince beni takdim ettiler. Bu vesileyle bana bu fırsatı veren yetkililere teşekkür ediyorum.
 

Dini olarak bu nakiller konusunda bir endişeye gerek olmadığını, bir insanı kurtaranın bütün insanlığı kurtarmış gibi sevap alacağını ayetlerle açıkladım. Bu arada ibret olsun diye bir bardak su hikayesini anlattım.

Harun Reşit makamında otururken, kendisini ziyaret gelen bir İslam alimi ile sohbet ediyorlarmış. Harun Reşit, o İslam alimine kendisine nasihat etmesini istemiş. O sırada Harun Reşit’e içmesi için bir bardak getirilmiş. Tam içeceği sırada o İslam alimi demiş ki:
 

-         Sultanım, eğer elinizdeki bu bir bardak suyu bulamazsanız ne yaparsınız?

Harun Reşit hiç tereddüt etmeden, bütün servetini feda edebileceğini ve bu bir bardak suyu içmeye çalışacağın söylemiş.

Bir bardak suyu içtikten sonra, tekrar sormuş.
 

-         Eğer, içtiğiniz bu bir bardak suyu dışarıya çıkaramazsanız ne yaparsınız? Harun Reşit yine aynı cevabı vermiş. Bunun üzerine İslam Alimi ona şu nasihatte bulunmuş.

-         Bir bardak idrar değerinde bile olmayana bu dünyaya fazla meyletme.

Evet, değerli kardeşlerim, Suyu bulmak bir nimet, içmek bir nimet, içtiğini dışarıya çıkarmak ayrı bir nimet. Bugün 30 bin civarındaki böbrek hastamızın olması, doya doya, kana kana su içememeleri ne kadar acı, değil mi?

Bizler, bu satırları okuyan sizler, hiç tuvalete gitmenin büyük bir nimet olduğunu düşündük mü acaba? Oh be deyip rahatladıktan sonra, bu ihtiyacını normal yollarla değil de, bir makineye bağlanarak gidermeye çalışan 30 bin hastanın varlığı bizi rahatsız etmiyor mu?

Ben çok rahatsız oldum doğrusu. Konferansta seyrettiğim filmden çok etkilendim. Gözlerim doldu. Allahım sen kadar büyüksün! Biz ne kadar az şükrediyoruz diye düşündüm. Alelade bir işmiş gibi yapageldiğimiz bir işi yapamayan 30 bin hastayı düşündüm. Tuvalete değil de makineye bağlanarak bu ihtiyacını gidermeye çalışan 30 bin hastayı ve onların yakınlarını düşündüm. Bu arada, kendi elimizle toprağa verdiğimiz yakınlarımızın organlarının toprağa gömülüşünü düşündüm.

Bu konuya önem vermek için illa da kendimizin veya bir yakınımızın hasta olması gerekmez. Ölen bir kişiden alınması gereken bir iş organ nakli. Belki de ölen birinin organları bağışlandığı takdirde 4-5 aileyi sevindirebiliyor. Böyle haberleri gazetelerde okuyoruz, televizyonlarda izliyoruz.

Sizleri tuvalete giderken, ihtiyacınızı rahatlıkla giderirken düşünmeye davet ediyorum. Tuvalete gitmenin ve ihtiyacımızı gidermenin büyük bir nimet oldğunu asla unutmayalım.

     Konferansı düzenleyen derneğin web sitesi: www.bircanacankat.com

http://www.diyanet.gov.tr/turkish/karar.asp?id=3&sorgu=1